Dagmara Trojanowska

Stomatolog

Godziny przyjęć w Blue Med:

Wtorek 15:00 – 18:00

Czwartek 9:00 – 13:00 

Swoją pracą chcę udowodnić, że wizyta u stomatologa nie musi wiązać się z negatywnymi emocjami. Stale podnosi swoje kwalifikacje uczestnicząc w licznych kursach i szkoleniach.
Dużą satysfakcję przynosi jej praca jako stomatolog rodzinny- od dzieci po osoby starsze. Obecnie kształci się w kierunku periodontologii i podstaw medycyny estetycznej.

BRUKSIZM

(z ang. bruxism, z gr. βρυγμός – zgrzytać zębami) to patologiczne zaciskanie zębów i/lub tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki, zaliczane do grupy zaburzeń układu ruchowego narządu żucia; najczęściej występuje w nocy lub w sytuacjach stresowych. Zgrzytanie zębami podczas snu jest spotykane przede wszystkim u dzieci, nastolatków i młodych dorosłych. W przypadku osób starszych zdarza się stosunkowo rzadko; szacuje się, że bruksizm występuje u 8–10 proc. dorosłej populacji.

 

PRZYCZYNY BRUKSIZMU

Często pacjenci są nieświadomi istnienia zaburzenia. Zgrzytanie zębami to także problem społeczny – odgłos zgrzytania jest na tyle głośny, że może budzić partnerów osób chorych, powodując u nich zaburzenia snu. Przyczyny bruksizmu nie są znane, ale za ryzyko wystąpienia tej choroby uznaje się takie czynniki, jak:

  • gorszy stan zdrowia ogólnego;
  • rodzinne predyspozycje;
  • wady jamy ustnej i zgryzu;
  • zmiany w stawach skroniowo-żuchwowych;
  • nieprawidłowości działania ośrodków korowych i podkorowych mózgu regulujących ruchy żuchwy;
  • nadmierny, przewlekły stres;
  • samotność;
  • nerwica;
  • wzrost aktywności bioelektrycznej w czasie snu.

 

NASTĘPSTWA ZGRZYTANIA ZĘBAMI

Z powodu bruksizmu dochodzi do rozchwiania zębów w szczęce i żuchwie, starcia koron zębowych, zapalnych i zwyrodnieniowych zmian w stawach skroniowo-żuchwowych, które prowadzą do ograniczenia ruchów w tych stawach. Ponadto bruksizm może powodować bóle głowy (najczęściej po przebudzeniu), a także zmiany na zębach w postaci startego i popękanego szkliwa.

 

LECZENIE BRUKSIZMU

Leczenie bruksizmu jest trudne, ponieważ leki uspokajające lub psychoterapia często nie wystarczają. Na ogół stomatolog zaleca uzupełnienie ubytków, skorygowanie wad zgryzu, a następnie stosowanie na noc specjalnych szyn odciążających. Bardzo dobre rezultaty w leczeniu bruksizmu można osiągnąć, stosując toksynę botulinową, która paraliżuje mięśnie. Lekarz medycyny estetycznej wstrzykuje preparat w mięśnie żwacza – są one bardzo silne, dlatego też należy podać dużo toksyny botulinowej, czyli tyle, ile zazwyczaj wystarcza do ostrzyknięcia czoła, lwiej zmarszczki i zmarszczek w okolicach oczu. Taka ilość toksyny botulinowej nie zaburza żucia i nie utrudnia przeżuwania pokarmów. Po zabiegu bruksizm znika na kilka miesięcy (do pół roku). Zaleca się powtarzanie zabiegu co pół roku przez 2–3 lata, dzięki czemu istnieje szansa, że uda się odzwyczaić mięśnie od tak intensywnego zaciskania.